Saturday, August 11, 2007

و بالا می رویم


چه قدر آدم ها لحظات هیجان انگیزشان را روی بلندی ها می گذرانند؟
بالا کشیدن از درخت ها؟
صعود به قله ها؟
یا شهری ترش.. پل ها و پشت بام ها و بام های شهر؟

مریضی ِ من آن روزی شهری شد که کک عکاسی ماشین ها از روی پل های عابر افتاد به جانم
در واقع کلی از پل های عابر را امتحان کردم تا برسم به عکسی که کس دیگر گرفته بود و من نمی دانستم که کجا
و نشد
آخر پرسیدم
و هاه! پشت بامی در کار بود و نه پلی
نه، نه، قبل ترش بود که میان کلاس ها خیابان زشتی که به توحید می رسید را می رفتیم بالا
، به بهانه ی کباب ترکی لابد،
و می ایستادیم روی پل و خیره به پایین
یا خیلی قبل تر .. شب هایی که تمام فامیل سعیشان را می کردند تا از بالای تپه پرواز نشانم دهند که آزادی کجاست
بعد شب های سرد آن زمستان بود که می رفتیم روی یکی از پل های همین حوالی
و آن همه نورهای تند – رونده
و شبی که فرداش ولنتاین بود و ما سه نفر بودیم زانوها در بغل
که مرد تلوتلو خوران می خواست پتوش را بدهد به ما
و حالا هی اصرار که به خدا شب اینجا نمی خوابیم، خانه ی مان همین حوالیست
که هی گفتی چه مهربانند بعضی آدم ها
و هدف همین بود اصلا از بالارفتن
که فکر کنیم چه زیادند آدم ها
چه خوب هم لابد تویشان یافت می شود
این اواخر فقط گاهی یازده طبقه را می رفتیم بالا.. و اتوبان های دور و ور.. و برج های دور و ور

حالا باز بالاروی شده تفریحم
که از همه ی کارهای هیجان انگیز دنیا، می رویم بام تهران
برای ثابت ثبت نمودن فالوس شهر تلاش می کنیم
باد میاید
صدای موزیک های درهم مردم
من چرت ِ چرت می بافم
و آسمان چرک ِ این شهر یک ستاره هم ندارد

6 comments:

الهام said...

آی گفتی بام تهران دختر جان! آی گفتی! بدجور هوس کردم!
بعدشم این که من دیدم بچه م الردی دایی داره، گفتم عمو براش دست و پا کنم... حالا شایدم تا اون وقت نظرم عوض شد! نکته ی دویم (!) این که البت که لیموهای آگوست حال ما را بهتر کرده. وانت فرستادیم و لیموها را از او.جی. جان دریافت کردیم... خدا سایه ی شما را از سر ما کم نکند!
یک چیز دیگر: به این خواهرک دوست داشتنی تان هم سلام مخصوص برسانید از طرف ما...

osmosis said...

خاطره:
من یک روز از همانجا کباب ترکی خریدم و خوریدم و سه روز به خود می‌پیچیدم

پدرام said...

با سلام خدمت خانم محترم،
اولأ از شما متشكرم كه به من سر زده، مرحمت فرموده يادداشتي گذاشتيد. ثانيأ هر چقدر از مرارتهايي كه براي دستيابي به وبلاگ فيلتر شده شما كشيدم، تا بتوانم اين چند خط را بنويسم، بگويم كم گفته ام. ثالثأ بسي مايه افتخار و مباهات براي بنده حقير است كه بتوانم هر چند ناچيز، هر كمكي كه از دستم بر بيايد در راستاي پروژه تان انجام دهم. رابعأ لطف بفرماييد آدرس ايميلتان را برايم به "stpedram"ياهو آي دي
بفرستيد تا در اولين فرصت عكسها را در اختيارتان بگذارم.

سايه تان مستدام

shafagh said...

از بالا مردم کوتاه ترند
از بالا پرنده ها نزدیکترند
از بالا رویا ها بافتنی ترند
از بالا دلها ساده ترند
از بالا ترسها پریدنی ترند

badbin said...

gahi fekr mikonam bolandihayi hast baraye an ke farar konim az digarani ke azareman midahand.....gah bolandihayi hast baraye keshidane nafas.......balatar az hajmeye aziime lajane hozore digaran

sun said...

:)
kash inja budi ba ham miraftim axasi!
axa be daster resid?
be dardet khord?